Medycyna Sportowa nr 7-8/2003

dział:

b.d

autor: (b.d.) >> zobacz inne pozycje autora

wydawca:MEDSPORT PRESS

ISBN:

data wydania:2003

wymiary:29x 20,5 cm; 67 str.

oprawa:miękka

cena: 0.00zł

Dotychczasowa ocena: 3.00

Oceń książkę:

Medycyna Sportowa nr 7-8/2003

„Medycyna Sportowa" to recenzowane czasopismo medyczne, publikujące oryginalne prace naukowe powstałe w oparciu o badania własne, jak również prace przeglądowe i poglądowe oraz prace kazuistyczne (opis przypadków) związane z szeroko pojętą, interdyscyplinarną specjalnością, jaką jest medycyna sportowa.Chęć rywalizacji jest potrzebą, która wypływa niejako naturalnie z charakteru, psychiki i osobowości człowieka i odnotowywana jest w historii ludzkości już od czasów najdawniejszych, nawet epoki kamiennej. Człowiek pierwotny musiał ciągle rywalizować. Rywalizował w walce o pożywienie, o rolę w strukturze plemiennej, o niewiastę, o przetrwanie, życie. W późniejszych, bardziej zorganizowanych społecznościach ludzkich i początkach państwowości, rywalizacja toczyła się głównie o władzę w grupie społecznej, mieście, regionie czy nawet całym państwie. Nieustanna rywalizacja toczyła się z państwami sąsiednimi - potencjalnymi konkurentami o dobra ziemskie, morskie lub materialne.
Świat współczesny niczym nie różni się od czasów prehistorycznych, średniowiecznych czy okresów występujących wkrótce po nich. Zmieniły się jedynie formy, strategie, metody i środki. Potrzeby rywalizacji zostały takie same, niezmienione od tysiącleci.
Czasy starożytnej Grecji przynoszą ludzkości, wraz z unikalnym i wyjątkowym w skali świata rozwojem kultury antycznej, rozwój pierwszych dyscyplin sportowych. Odbywają się nawet pierwsze Igrzyska Olimpijskie, które po wielu latach zapomnienia i niełaski powróciły do kultury świata współczesnego na przełomie XIX i XX wieku, aby trwać nienaruszenie do dziś dnia. Możemy się domyślać, że zarówno u mądrych starożytnych Greków, jak i w czasach końca wieku XIX stworzenie Igrzysk Olimpijskich było rezultatem gorącej chęci uporządkowania, określenia i wyznaczenia reguł, w zamierzeniu „czystych", opartych na zasadach „fair-play", zasadach zorganizowanej ludzkiej rywalizacji. Rywalizacja odbywała się na bieżni, na rydwanach, w czynnościach sprawnościowych czy nawet w bezpośredniej rywalizacji fizycznej z przeciwnikiem. Igrzyska sportowe dały sposób na kontrolowane „rozładowanie" takich potrzeb, rozwijając i kształtując przy okazji ludzkie ciało, sylwetkę, siłę mięśniową sprawność ruchową i zapewniając poczucie satysfakcji z wygranej konkurencji, walki, biegu itp. Jednocześnie tłumy widzów, śledzących zmagania najlepszych atletów, doznawały również uczucia zadowolenia, satysfakcji i nierzadko wielkiego podniecenia. W ten sposób również zaspokajali oni poczucie rywalizacji.
W czasach nam współczesnych sport przybrał formę przemysłu, który nie zawsze w sposób określony przez starożytnych, walczy i rywalizuje o sukces. Sport stał się działem życia społecznego, który skupia wiele dodatkowych środków wspomagających go, jak masowe media, reklama, przemysł odzieżowy, obuwniczy, żywienie, zaopatrzenie sportowe itd.
W XX wieku rozpoczęto głębiej zastanawiać się i badać inn^ korzyści wypływające z uprawiania sportu, czy to w formie rekreacyjnej, amatorskiej czy wyczynowej. Na przestrzeni wielu lat ze zdziwieniem zaobserwowano, że sport przynosi takie porządane efekty jak: zapobieganie chorobie wieńcowej, normalizacja ciśnienia tętniczego krwi, normalizacja i utrzymanie akceptowanej masy ciała (w tym prewencji nadwagi, otyłości i cukrzycy typu II), utrzymanie zadowalającego poziomu wydolności krążenio-wo-oddechowej w chorobach płuc, utrzymanie sprawności kręgosłupa, utrzymanie lub poprawa dobrosta-nu psychofizycznego, utrzymywanie zadowalającej masy kostnej i profilaktyka osteoporozy, normalizacja profilu lipoprotein we krwi oraz kształtowanie i stabilizacja zadowalającej dla celów zdrowotnych wydolności tlenowej. Dodatkowo pozwala na kształtowanie dobrego samopoczucia i efektownej sylwetki, wyrobienie ogólnej sprawności ruchowej, gibkości, szybkości, wytrzymałości i elastyczności narządu ruchu. Ogólny stan zdrowia stabilizuje się, tolerancja wysiłkowa ulega doskonaleniu zarówno w życiu codziennym, jak i treningu sportowym. Aktywność ruchowa, oddziaływując na cały organizm, przynosząc mu szereg dobroczynnych efektów zdrowotnych, zapobiega przedwczesnemu starzeniu się i umożliwia długotrwałą sprawność ruchową i intelektualną. Dodatkowo uodparnia nas przed nadmiernym przemęczeniem. Tak więc sport leży u fizjologicznego podłoża dla kreacji szeroko pojętego zdrowia psychofizycznego. Aktywność ruchowa, odpowiednio dawkowana, znalazła zastosowanie praktycznie w każdej specjalności medycznej jako pełnosprawny i skuteczny element profilaktyki, a także leczenia i rehabilitacji większości schorzeń i urazów. Ostatnio pojawiają się liczne doniesienia o bardzo pozytywnej roli sportu u osób z labilnym stanem psychicznym oraz u dzieci z upośledzeniem umysłowym.